|

නැලවෙන කෙස් වැටිය සුළගේ ලෙල දෙන්නේ
දිදුලන නෙත් ඇගේ මුතු සේ දිලි සෙන්නේ
පැද්දෙන උකුල මගෙ හිත ඈ දෙස ගන්නේ
එබි එබී බැලුවෙමී කවුරැන්දැයි එන්නේ

දැක දැක සිහින නුඹෙ අත මා අත ගත්ත
විද විද රෑ සොබා හොරහින් දැක ගත්ත
ළග ළග ඉදීමෙන් කටහඩ විද ගත්ත
අයියා කෙනෙකි මං නුඹගේ හිත ගත්ත

නුඹ යන මගේ අඩියක් පසුපස ඈතින්
උන්නේ නොවිදිනා දහ දුක් විදිමින්
කෑවේ නොකෑවා සේ නුඹ දෙස බලමින්
ඉන්නට නගේ බෑ තව වසරක් තනියෙන්

|

හෙනහුරැ අපල මා පසු පස දුව එද්දී
අරඹන හැම වැඩම තිතටම වරදිද්දී
මං ගැන යදින දෙවිවරැ දෙවොලේ ඉද්දී
දහසක පඩුරැ මදිවිය දුක කියවද්දී

උදේම නා සුදු පිරැවටයක් ඇදලා
නිවුඩු හාලෙ බත් කට දෙකකුත් කාලා
කිල්ලෙන් බේරෙන්නට තෙරැවණ් වැදලා
ගියේ දෙවොල වෙත සෙනෙහස ගැන හිතලා

සහකාරියගෙ පැත්තේ බර බර හිංදා
අනේ දෙවියනේ අපි විදි දුකු කන්දා
අහවර කර ගන්ට අපි දෙවියන් යැද්දා
සැදුනොත් හොදයි සැම සිත් මැ වෙත රංදා

හැඩහුරැකම් ලිපින හැම දෙවියන්ට කියා
පිහිටක් පතා උන්නේ නෙත් කදුළු අයා
මොහොතක නිහැඩියාවක ඇරඹුමක් නියා
හිත කැළඹුනේ දෙවියන් කෝ කොහෙද කියා

කට්ටඩියා අමුතුම ගමනක් අවා
අතේ දිගු රිටක් පැත්තට වන වනා
මගේ කකුල් දෙක යහතින් වූ නිසා
පණ බේරැනා මාරක අපලෙන් එදා

පසුවයි දැන ගත්තෙ සිදුවුන කතන්දරේ
උන්නේ ඇගෙ පියා සොමියෙල් අන්දරේ
ආයෙත් බලාගන්නට මගෙ කේන්දරේ
අම්මෝ ආයෙ ගියෙනම් නෑ ඒ පාරේ

|

කොට කොට ඇදුන බස් රිය ගම වෙත යද්දී
මැදියම් දොලහ පසු විය කාලය යද්දී
බසයෙන් බැස අඩිය දෙක ඉදිරිය ගද්දී
හමුවුනෙ දැන උන්න අල්ලපු ගෙයි සුද්දී

මේකිට මේ වෙලාවේ මොන වැඩද මෙහේ
දහවල ගෙවූවෙත් ගෙදරට වෙලා ඔහේ
ලංවී අසන්නට සිතමින් කතන්දරේ
උගුරේ රැළි බුරැල් කෙරැවෙමි ඇසෙන ලෙසේ

අයියා දැන්ද එන්නේ වැඩ ඇරී මෙහේ
මමනම් දුටුවෙ නෑ පහුගිය සුමානයේ
කරදර පොදි බැදන් යන මේ ගමන් මගේ
මටනම් ඇති ගියපු දුර හති ද‍මා හදේ

පුරහද අහිමි වී කළුවර අහස් ගැබේ
බක බක ගෙබි හඩින් අලලී බියද ගෙනේ
නංගී මොකද තනිවී මේ දෙමංසලේ
යනවද ගෙදර දැන්මම තව දුරයි එහේ

අයියා යන්න මට යන්නට බෑ ගෙදර
අම්මා ඉන්නවා මග බලමින් නිතර
කරැමය මගේ පසුපස එලවන අතර
නුඹලා මට දුරයි හමුවුන මග අතර

සුද්දී මොනව දොඩවනවද මංදා
මම සමුගතිමි කාලය ගතවෙන හිංදා
ලංවන විට පෙනෙන මානයෙ නෙත රංදා
දුටුවේ සුදු වියන් දෙපසෙහි මග බංදා

තව ටික දුරක් යන විට හිත හිතලා
දුටුවෙමි මියැදි බව අල්ලපු ගෙයි නංගා
දුටුවේ හොල්මනක් බව හිත දැනිලා
උන්හිටි තැන් නොදැන මම හූ කිව්වා

පන්සලෙ හාමුදුරැවො පන්සිල් වල පිහිටා
ඉන්නට කමටහන් එකිනෙක හිත සදලා
ස්වරයෙන් පිරිත් දෙසවන සුව සත සදලා
තිසරණ සරණ පැතුවේ බිය උන හිංදා

හොල්මන් කෙරැව පෙරදින සිතුවිලි එක්ක
පසුදින ‍ගියෙමි මල වත දැක සැන සෙන්න
සැතපී සිටි සුද්දි දැක හිත බෑ වා වන්න
ඉක්මන් වෙලා පිටවුණි නෙත වහ ගන්න

|

සිප් කල ඇදුරැ සැදු
සිත්තමි සිහින මැවූ
ලෝකය හිතින් සෙවූ
නැති වී කදුළු ඉණූ

වෙරගෙන උගෙන මතූ
සරසවි වරම් දිනූ
සිහිනය සැබෑ වෙනූ
නැත ඒ මිරිගුවකි අප දිවූ...............

|

ආදරය සොයා ගෙන යන මිනිස්සු අතර තමන් සොයා එන ආදරය එපා කියන පිරිමිත් මේ ලෝකෙ ඉන්නවද ? සිංහල ගීතයේ විවිධ තේමාවන් ඔස්සේ ගී ලියවුනද මෙවන් වු අදහසක් දකින්න ලැබෙන්නෙ මෙම ගීතයේය.

ටී ම් ජයරත්නයන්ගේ ලයාන්විත ස්වරයෙන් ගැයෙන මෙම ගීතය සිංහල ගීත රසවිදින සැවොම ඇසිය යුතු ගීතයකි.

නොබලන් කුමරිය නිසසල මා දෙස
සසල ඔබේ දෙනෙතින්
ආදර පවනින් නොසැලුනු මා සිත
කලඹනු නොහැක ඉතින්.........

ලදකගෙ සෙනෙහස නොයදිමි කිසිද
නිදහස අගයන්නෙම්
නුරා පිරැණු නෙත වෙනතක දල්වා
සමුගත මැනවි ඉතින්

සුපුරැදු තනිකම පාළුව මිහිරිය
ඉදිනෙම් සැනසිල්ලෙන්
ආදර රැහැනින් මහද වෙලන්නට
ඔබ හට නොහැක ඉතින්

අහල බලන්නකො එහෙනම් ඔයාලත්

|

|

|

|

|